• SVA2 - VVS’46

    De eerste Interland voor de reserves van het Vlaggenschip

    Op voorhand wisten wij al dat dit team geen Nederlandssprekende spelers bevat. Het zijn Poolse voetballers en dito begeleiding woonachtig te Spanbroek. Een enorm gemotiveerd team dat met z’n allen bij elkaar wonen en gewoon tijdens de zomervakantie heeft doorgetraind. Wij liepen in ons rood/witte outfit en zij in het oranje en dat is dan toch wel bijzonder om te zien en dan vooral de coaching in het Pools. Toch waren René en ik blij verrast met de reclameborden langs de lijn, die zijn vastgelegd op een foto want dat kom je toch niet iedere dag tegen.
    De wekkertjes konden worden gezet want de aftrap zou om 10.00 uur van start gaan. René en ondergetekende kwamen rechtstreeks vanuit Callantsoog samen met de voor vandaag geldende mascotte te weten Leo van Tobias. Als ik het goed begrepen heb van hoofdtrainer Kadir was iedereen op tijd en dat mag dan ook wel vermeld worden. Mannen grote klasse van jullie.
    De opstelling was als volgt. Niels in het doel. De achterhoede bestond uit Dave, Rens, Jesse en Stijn. Op het middenveld waren Jacub, Stakie en Remco te vinden. In de voorhoede stonden Luuk, Tijme en Danny opgesteld. Bankzitters waren vandaag Martijn, Simon, Ties, Bart en Joep. De trainers Kadir en René plus grensrechter Dennis waren ook paraat. De verslaggeefster/verzorgster in opleiding Gitta was ook van de partij en had vooraf even overleg gehad met iemand van de bestuursdienst of Leo mee mocht in de dug out. Na toestemming zijn wij die kant dan ook opgegaan. Er waren ook weer de nodige supporters voor ons op het complex aanwezig zoals Mike van de Staak, ouders van Rens, de vader van Martijn plus de vader van Simon.
    De wedstrijd kon beginnen en al heel rap keek SVA2 tegen een 1-0 achterstand aan. Vooraf was iedereen gewaarschuwd voor deze ploeg en wellicht is deze waarschuwing niet echt serieus genomen. Wij hadden hier, zoals reeds eerder vermeld te maken met een gedreven en super gemotiveerd team. Het leek wel of SVA bang was van de in het veld aanwezige anders sprekende mannen. Ze gingen een duel stevig aan en wij durfde dat niet op te zoeken en dat is prima. Onze passes kwamen niet bij onze medespelers aan en gezien de leeftijd van onze tegenstanders hebben wij nog meer dan genoeg te leren. Het leek wel een theatergroep bij elkaar. Een keeper die bij een hachelijke situatie bij zijn doel ineens dacht, toen er niemand bij hem stond, dat hij spontaan geblesseerd was geraakt. Ik keek naar een scene uit het Zwanenmeer (balletvoorstelling) en zo ging dat continue. Ik heb diverse stervende zwanen mogen aanschouwen en na verzorging konden ze ineens weer wonderwel een rap sprintje trekken.
    Rens viel in de eerste helft uit met een blessure en het dient gezegd te worden dat Eric Grapendaal heel scherp was en ons wees op het feit dat Rens steeds naar zijn hamstring greep. Ties moest snel handelen maar dat had wat voeten in de aarde, waar waren zijn officiële sokken nou en tijdens het warmlopen liepen de spanningen waarschijnlijk hoog op dat hij snel nog even wat bloemetjes ging plukken in de struiken langs het veld.
    Luuk heeft nog wel voor ons weten te scoren in de tweede helft maar het was wel dat wij bij een stand van 3-1 het veld konden verlaten.
    Komende zondag spelen thuis tegen Swift 4. Mannen dan begint de competitie en ik hoop dat wij er een mooi seizoen van kunnen gaan maken.

    Groeten van Gitta Beerepoot