• Voor ondergetekende een thuiswedstrijd en voor de rest een “pokkestuk” rijden naar Schagen. Wat nog het meest komisch was aan het verhaal was dat de trainer bij de verkeerde locatie stond. Navraag leerde ons echter dat de beide clubs uit Schagen een fusie zijn aangegaan en nu onder de bovengenoemde naam opereren. Alleen de locatie waar in de toekomst definitief gevoetbald gaat worden is nog niet bekend. Ik was al bang dat wij onnozel bezig waren. Scheelt weer. Voordat wij op pad gingen hoorden wij wel dat één van de spelers zich had verslapen en ik dacht dat wij daar maar 1 van hadden bij SVA en die zit bij de selectie van de senioren. Namen noem ik niet maar ik kan zeggen dat hij, de notoire verslaper bij de senioren, concurrentie heeft van de aanstormende jeugd. Toen René en ondergetekende eindelijk bij de juiste locatie gearriveerd waren volgde er een korte wedstrijdbespreking en de warming up hadden ze zelf al gedaan. Wel hadden wij vernomen dat de tegenstander in hetzelfde schuitje heeft gezeten als wij en dan bedoel ik dat er vrij recent een trainerswissel heeft plaatsgevonden. Deze nieuwe trainer was dan ook tevens de scheidsrechter deze match en hij werd mede geassisteerd door Eric Grapendaal. Eric bedankt voor je hulp.
    De opstelling was als volgt. Jari op doel. In de achterhoede stonden Matt, Dave, Rens en Martijn opgesteld. Op het middenveld waren Sonny, Jens en Mats M. (aanvoerder) te vinden. Voorin stonden Mats H., Danny en Ruben. Bankzitter was vandaag Henry. Jacub was afwezig in verband met vakantie, zijn vader kwam wel langs om het team van zijn zoon aan te moedigen.
    De wedstrijd kon beginnen en het was Ruben die al redelijk rap het eerste doelpunt achter zijn naam mocht laten noteren. Dan hoop je dat zoiets een gunstig effect heeft op het elftal. SVA was in de eerste helft voetballend beter al waren de counters van Schagen levensgevaarlijk te noemen. Dat resulteerde in een gelijkmaker vlak voor de rust. In de aanvang van dit verslag noemde ik al dat de trainer/coach van onze tegenstander als scheidsrechter optrad deze wedstrijd. Ik kan alleen maar melden dat deze man dat heel netjes en foutloos deed en dat maak je toch niet al te vaak mee. Een compliment voor zijn handelswijze is dan ook op z’n plaats. Het bleef, mede daardoor, een sportieve wedstrijd. Na de rust mocht Henry het veld in en had al 40 minuten naar het gemopper van zijn trainer mogen luisteren en dan hoop en verwacht je stiekem dat hij dit zou meenemen in zijn acties in het veld. Wij kwamen bedrogen uit. Zou hij al die tijd op de bank in dromenland hebben gezeten? De tweede helft kwam Schagen vele malen beter uit de startblokken dan SVA en wij liepen dan ook al rap achter de feiten aan. Schagen kwam op voorsprong al moet wel gezegd worden dat Henry daarna de gelijkmaker namens SVA de netten injoeg. SVA kreeg nog een penalty tegen en gelukkig wist Jari die te stoppen. Dan ben je toch wel een klasse-keeper hoor. Het leek daarna wel of de mannen van Schagen conditioneel beter waren want wij kwamen op dat vlak overduidelijk tekort. Het resultaat was dan ook nog dat wij nog 2 tegendoelpunten om de oren kregen. Er was geen houden meer aan. Zo sluiten wij helaas het voetbalseizoen met een verlies af.
    Volgend jaar gaan wij gewoon weer opnieuw er tegenaan. Ik kan melden dat René met jullie meegaat als het gros van de spelers overgaat naar de JO19 (voorheen de A-junioren) en de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen zijn al in volle gang. In ieder geval willen René en ik iedereen, die bij de JO17-1 betrokken zijn, bedanken voor het “warme bad” waarin wij terecht zijn gekomen. Ik kan wel melden dat de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen en dan doel ik op de trainingen gaan starten vanaf 6 augustus. Voor een slimmerik handig om alvast in de mobiel te noteren, daarin zijn de jonkies vele malen beter dan wij ouderen.
    Namens de complete begeleiding van dit team te weten Marco, Roland, Nick en René willen wij iedereen een fijne vakantie toewensen en tot het volgend seizoen.

    Groeten van Gitta Beerepoot.