• Voorafgaand aan deze wedstrijd werd eerst door de spelers een gezamenlijke lunch genoten. Dit was allemaal verzorgd door Brigitte, de moeder van Mats. Hartelijk dank namens iedereen.
    Daarna volgde de wedstrijdbespreking en kon de warming-up gestart worden. Eerder die ochtend had ik al naar René zitten kijken en die was maar bezig met de opstelling en hij vertelde mij dat zoiets best wel lastig is als je te maken hebt met zoveel getalenteerde spelers, je moet dan altijd wel iemand teleurstellen terwijl je dat niet wilt. Zijn doelstelling is om in de toekomst zoveel mogelijk mannen, richting de selectie bij de senioren, klaar te stomen. De opstelling was als volgt. Jari op doel. In de achterhoede stonden Mats H., Chiel, Rens en Martijn opgesteld. Op het middenveld waren Jacub, Sonny en Dave te vinden. Laatstgenoemde was per abuis vergeten op het lijstje van spelers voor deze wedstrijd. Gelukkig trok hij zelf even aan de bel bij de trainer. Voorin stonden Danny, Tijme en Luuk. Bankzitters waren Sander, Mats, Camiel en Bart als reservekeeper. Jari had aangegeven dat hij een lichte blessure had. Grensrechter was Marco en hij assisteerde de scheidsrechter Brandt. Naast René stond Sebbe als reserve-trainer/coach ook langs de lijn. Ondergetekende was er heilig van overtuigd dat het Jorn was. Gelukkig heb ik geen namen genoemd, het komt zo onhandig over. Wij zijn zo blij met de hulp van hem.
    De wedstrijd ging van start en Jacub wist al heel rap de openingstreffer voor zijn rekening te nemen. Wij waren vol goede moed langs de lijn. Al was er een supporter die daar wellicht anders over dacht. Hij wees de verslaggeefster erop dat de mannen met vuur speelde in het veld. Je hoopt dan nog dat hij het bij het verkeerd eind heeft en dat je na 2x 45 minuten spelen een hele lange neus naar hem kan maken. Gedurende de wedstrijd kreeg hij steeds meer gelijk. Uiteindelijk werd het na een half uur spelen 1-1 en dit was tevens de stand bij rust.
    Na de rust leek SVA iets beter in de wedstrijd te komen en creëerde diverse kansen, wij bleven moed houden. Toch wist Bloemendaal op voorsprong te komen. Lange tijd bleef ook de verslaggeefster moed houden dat er nog een gelijkmaker aan zat te komen. Ik kwam bedrogen uit want Bloemendaal bouwde hun opgebouwde voorsprong verder uit en zo kon het gebeuren dat SVA tegen een 1-4 achterstand aankeek. Wat wel opviel was dat SVA op een bepaald moment steeds een stapje te laat was en daar wist de tegenstander van te profiteren. Onnodige overtredingen werden door ons gemaakt en dan maak je het jezelf wel heel erg moeilijk en loop je bovendien nog risico op een kaart ook en dus spek je de kassa van de KNVB, is dat wat jullie als doel hebben voor dit seizoen? Onze tegenstanders lezen onze verslagen ook en zullen hier dan ook op anticiperen, dus werk aan verbeteringen. Tijdens onze BBQ-avond is er door de begeleiding aan de ouders voorgesteld om aan een vorm van sponsoring te doen zodat jullie dan op eigen kracht aan teambuilding kunnen doen zoals bijvoorbeeld een trainingskamp net als het Vlaggenschip van de vereniging. Bij een gewonnen wedstrijd levert het dan wat positiefs op voor jullie. Nu staan de sponsoren langs de lijnen en zijn blij dat ze hun “knip” niet hoeven te trekken. Kortom niet slim mannen!
    Volgende week spelen jullie uit tegen VSV in Velserbroek. René is dan van de partij aangezien de verslaggeefster als EHBO-er bij de wielerronde actief is. Succes daar.

    Groeten van Gitta Beerepoot