• Vandaag was zo’n dag dat ik achteraf spijt heb dat ik naar de vereniging toe ga. Er zijn weer geen kleedkamersleutels voor ons op zaterdag. Zelfs niet voor de oudere jeugd en al helemaal niet voor hun gasten. Als selectieteam word je dan ook nog weggemoffeld op het C-veld omdat de meiden op het A-veld mogen spelen. De meiden zijn na afloop van hun wedstrijd zelfs nog in hun voetbalkleding zo de auto ingestapt om naar huis te gaan. Geen douchebeurt, maar dat zou ik zelf ook niet doen als ik de kleedkamer niet eens kan afsluiten en jan en alleman gezellig je kleedkamer in kunnen lopen. Dat is geen ramp maar de kantine loopt ook nog eens inkomsten mis, terwijl de mensen die je zo ver mogelijk weg stopt op het complex nog na afloop de kantine lopen te spekken. De aftrap naar de wedstrijd begon met een gezamenlijke lunch in de bestuurskamer, die wellicht in de toekomst dienst gaat doen als kleedkamer voor ons. Het was druk en ondertussen werd de wedstrijdbespreking gehouden door de trainer. Tijdens zo’n bespreking kan ik mijn lachen niet inhouden als ik dan een speler omhoog zie kijken, alsof hij om hulp zocht van hogerhand. Na de wedstrijdbespreking konden de mannen starten met hun warming up. De opstelling was als volgt. Jari op doel. De achterhoede bestond uit Jacub, Sander, Chiel en Martijn. Op het middenveld waren Sonny, Camiel en Mats M. te vinden. In de voorhoede stonden Danny, Tijme en Luuk opgesteld. Bankzitters waren Danay, Kjel en Ties. Geblesseerd en toch aanwezig waren Dave, Mats H. en Rens. Mats H. startte als assistent van de scheidsrechter. De begeleiding bestond uit René, Marco en Sebbe.
    Terwijl het fluitsignaal was gegeven om de wedstrijd te starten kwamen de supporters van de tegenpartij mopperend aanzetten dat ze zover weggestopt waren op het complex. Bovendien zat er een dame tussen die voorafgaand aan de wedstrijd wellicht een hele fles azijn had opgedronken. Ze had commentaar op alles en iedereen van SVA. Ondertussen wist Onze Gezellen te scoren en bij deze actie raakte keeper Jari geblesseerd en werd onmiddellijk vervangen door Danay. Zelfs daar had zij haar visie op en die was niet mals. Heel leuk was ook om te horen dat Onze Gezellen dit varkentje wel even zouden wassen, want 3 wedstrijden gespeeld en 0 punten dat zou “Appeltje/Eitje” zijn. Je wilt niet weten hoeveel coaches werkeloos langs de lijn staan. Ze weten het allemaal beter dan degene die in weer en wind op een trainingsveld staan in de hoop de kinderen de kunst van het voetballen bij te brengen. Hoe leuk was het dan dat je via een penalty, die door Tijme feilloos het net in werd geknald, weer gelijk weet te komen. Dit was tevens de stand bij rust. Na de rust zag ik een SVA in de wei bezig dat zeer gretig was en bij vlagen briljant voetbal liet zien. Ik wilde mij bijna omdraaien om een lange neus richting de supporters van de tegenpartij te maken, maar liet het. Onze Gezellen kwam weer op voorsprong, maar binnen no time wist Luuk de stand weer gelijk te trekken. Het werd stil achter mij en dat bleef het vrij lang. Helaas wist Onze Gezellen nogmaals te scoren en 2-3 was dan ook de onterechte eindstand. Zelfs de spelers van Onze Gezellen noemde het een onterechte overwinning. Wij kopen er niets voor want weer de 0 achter ons op ranglijst. Natuurlijk lopen onze sponsoren weer handenwrijvend rond. De knip kon weer gesloten blijven. Volgend weekend zijn wij vrij en de week daarna staat de wedstrijd tegen Sporting Krommenie uit op het programma. Tot dan.

    Groetjes van Gitta Beerepoot