• Op deze mooie zaterdagmiddag mochten de mannen aantreden tegen dit team uit Velserbroek, terwijl thuis de wielerronde plaatsvond en dat eigenlijk het inluiden van de Kermisweek betekent. Ondergetekende mocht thuisblijven om als EHBO-er op het parcours rond te huppelen en René ging op pad met de mannen. In plaats van verzamelen bij de Deen werd nu afgeweken van deze plek en werd uitgeweken naar de VOMAR en dat allemaal door de kermis. Hoe bijzonder is dit. De bijnaam van dit team is al de FC VOMAR, dus dat kwam heel goed uit. De opstelling was als volgt. Jari op doel. In de achterhoede stonden Mats H., Rens, Chiel en Martijn opgesteld. Op het middenveld waren Jacub, Camiel en Mats M. te vinden. In de voorhoede stonden Sonny, Danny en Luuk. Bankzitters waren Sander, Dave en Tijme. De vader van Jacub was de assistent van de scheidsrechter.
    De wedstrijd ging van start en SVA speelde een goede eerste helft. De gegeven opdrachten werden goed uitgevoerd en het was attractief voetbal om naar te kijken. De meegereisde supporters konden dus volop genieten. Hoe is het dan toch mogelijk dat jullie niet weten te scoren. De tweede helft ging van start en binnen 3 minuten stonden wij 2-0 achter. Terwijl ik bij de wielerronde stond ontving ik berichten van een vader die mij wist te melden dat de 2de helft dramatisch was. Navraag bij de trainer leerde mij dat er beslist gevoetbald werd door SVA, maar dat VSV veel gelukkiger was in de afronding. De fouten die wij maakten achterin werden genadeloos afgestraft door dit team. Je staat dan 3-0 achter en denkt dat de wedstrijd gelopen is. SVA weet dan toch nog weer kansen te creëren alleen zijn wij niet zo handig in de afwerking hiervan. De 4-0 kwam ook nog op het scorebord te staan en eindelijk wist iemand van SVA de score op 4-1 te brengen. Als verslaggeefster word ik dan zo verdrietig dat René nooit kan onthouden door wie er gescoord is en om zomaar een naam in dit verslag te zetten durf ik dan toch ook niet te doen. Zal je altijd zien dat ik een verkeerde naam noteer. De eindstand werd dan ook 5-2. Gelukkige sponsoren die de knip gesloten kunnen houden en de JO19-2 die een lange neus naar ons maken omdat zij heel goed op dreef zijn en nog steeds ongeslagen zijn.
    Komende zaterdag spelen wij weer thuis en dan nuttigen wij gezamenlijk een lunch op de Kaaykhoeve. Wat mij wel heel hoog zit is dat er op zaterdagmiddag geen sleutels van kleedkamers zijn en dat kan je niet maken als vereniging zijnde. De oudste jeugd komt met behoorlijk wat materiaal aanzetten. Dan hebben wij het nog niet over de kleding van deze mannen gehad want die willen wel indruk maken op een toevallig passerend chickie. Selectieteams en dan zeker bij de oudste jeugd hebben al een karrevracht aan spullen mee te slepen en dan valt daar te denken aan ballenzakken, de algemene kledingtas met shirtjes, bidons eventueel verzorgingstassen en dan nog de tassen van de spelers zelf en dat allemaal in 1 locker? Dat doet onze vereniging toch ook niet bij ons Vlaggenschip of hun gasten. Gelukkig worden wij, bij andere verenigingen waar de JO19-1 op visite komt, een stuk gastvrijer behandeld. Vorige week kreeg ik nog te horen van iemand bij SVA dat de spullen dan maar allemaal meegenomen dienen te worden naar het veld. Het moet niet gekker worden.

    Groeten van Gitta Beerepoot